Με συγκίνηση τελέστηκε στον Αρακαπά το Εθνικό Μνημόσυνο του ήρωα Χριστάκη Νεοκλέους Ζενίου

Με αισθήματα συγκίνησης, σεβασμού και εθνικής υπερηφάνειας τελέστηκε την Κυριακή, 19 Ιουλίου, στον Αρακαπά, το Εθνικό Μνημόσυνο του ήρωα Χριστάκη Νεοκλέους Ζενίου, Λοχία Πυροβολικού της 187 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού, ο οποίος έπεσε κατά την τουρκική εισβολή του 1974.

Το μνημόσυνο πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Παναγίας Ιαματικής, στην παρουσία της κοινότητας, συγγενών, φίλων και εκπροσώπων φορέων, οι οποίοι απέδωσαν τον οφειλόμενο φόρο τιμής στη μνήμη και τη θυσία του ήρωα.

Τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Υπουργός Υγείας, κ. Νεόφυτος Χαραλαμπίδης, ο οποίος αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση στη ζωή, τη θυσία και την ανθρώπινη ιστορία του Χριστάκη Ζενίου, αλλά και στον βαθύ πόνο που άφησε πίσω του ο πόλεμος.

Στην ομιλία του, ο Υπουργός σημείωσε ότι ο πόλεμος αφήνει πίσω του πολλές πληγές, άλλες ορατές και άλλες αθέατες για χρόνια, τονίζοντας πως από τις πιο βαριές είναι εκείνες που γεννά η αβεβαιότητα. Σε αυτό το πλαίσιο αναφέρθηκε στη δοκιμασία που βίωσε η οικογένεια του Χριστάκη Ζενίου, η οποία για χρόνια αναζητούσε τον πρωτότοκο γιο της, χωρίς να γνωρίζει την αλήθεια για την τύχη του.

Ο Χριστάκης Ζενίου μεγάλωσε στον Αρακαπά και φοίτησε στην Τεχνική Σχολή Λεμεσού. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας υπηρετούσε ως λοχίας στην 187η Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού. Όταν ξέσπασε η τουρκική εισβολή, βρέθηκε, όπως χιλιάδες νέοι της γενιάς του, να υπερασπίζεται την Κυπριακή Δημοκρατία στις πιο δραματικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της.

Η μονάδα του κινήθηκε προς τον Γερόλακκο, σε ώρες γεμάτες αβεβαιότητα και διαρκείς διαταγές. Παρά τις δύσκολες συνθήκες, ο Χριστάκης παρέμεινε στη θέση του, επιτελώντας το καθήκον του με θάρρος και αυταπάρνηση.

Όπως αναφέρθηκε στον επιμνημόσυνο λόγο, μετά την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός, ο Χριστάκης ανέλαβε ακόμη μία αποστολή, η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία του. Το όχημα στο οποίο επέβαινε δέχθηκε επίθεση, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί βαριά. Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου πάλεψε για λίγες ακόμη ώρες, προτού υποκύψει στα τραύματά του. Ήταν μόλις 19 ετών.

Την ίδια ώρα, οι δικοί του άνθρωποι συνέχιζαν να τον αναζητούν, από στρατόπεδο σε στρατόπεδο και από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, κρατώντας ζωντανή την ελπίδα. Λίγες ημέρες αργότερα, ενημερώθηκαν για την πτώση του, ενώ ο διοικητής της μονάδας του παρέδωσε στους γονείς του τα προσωπικά του αντικείμενα, αναφέροντας πως ο Χριστάκης ήταν ένας από τους πιο αγαπημένους του στρατιώτες και ένας νέος που ξεχώριζε για την τόλμη, τη γενναιότητα και τον χαρακτήρα του.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη μακρά δοκιμασία της οικογένειας, καθώς μέσα στη σύγχυση των ημερών ο Χριστάκης είχε ταφεί πρόχειρα, χωρίς οι δικοί του να γνωρίζουν πού βρισκόταν. Η ταυτοποίηση των λειψάνων του το 2001 πρόσφερε, ύστερα από πολλά χρόνια, τη βεβαιότητα και έναν τόπο μνήμης, όπου η οικογένειά του μπορούσε πλέον να σταθεί και να τον αποχαιρετήσει όπως του άξιζε.

Ο Υπουργός υπογράμμισε πως η ιστορία δεν δικαιώνεται μόνο όταν τη θυμόμαστε, αλλά όταν δεν εγκαταλείπουμε ποτέ την προσπάθεια για αλήθεια και δικαιοσύνη. Τόνισε, επίσης, την ευθύνη της Πολιτείας να συνεχίσει να εργάζεται για τη διακρίβωση της τύχης κάθε αγνοουμένου και για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού, στη βάση του διεθνούς δικαίου, των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών και των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Χριστάκης Ζενίου δεν πρόλαβε να ζήσει τη ζωή που είχε μπροστά του. Άφησε, όμως, πίσω του την αγάπη της οικογένειάς του, την εκτίμηση των συμπολεμιστών του, τον σεβασμό όσων γνώρισαν την ιστορία του και μια παρακαταθήκη που συνεχίζει να περνά στις επόμενες γενιές.

Μετά το πέρας του μνημοσύνου ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στην προτομή του ήρωα, ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού και ευγνωμοσύνης για την προσφορά του στην πατρίδα.

Η κοινότητα του Αρακαπά τίμησε για ακόμη μία χρονιά τον ήρωά της, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη και το παράδειγμά του.

Δείτε φωτογραφίες: